Zamiast śmigła ogonowego zainstalowano klasyczne usterzenie poziome z dwoma statecznikami pionowymi i sterami kierunku. Główną przekładnię pozyskano z maszyny Airbus Helicopters H175. W pracach projektowych nad maszyną, obok zespołu Eurocoptera, brali udział również naukowcy z Instytutu Maszyn Przepływowych Politechniki Łódzkiej. Naukowcy z Politechniki brali udział w pracach nad śmigłami aparatu, integracją silnika, zaprojektowali wloty powietrza do silnikówJerzy Gruszczyński, Maciej Szopa, Airbus Helicopters otwiera nowe biuro konstrukcyjne w Łodzi, „Lotnictwo”, nr 4 (2015), s. 16, .
Próby w locie 6 września 2010 roku prototypowa maszyna z rejestracją F-ZXXX, pilotowana przez Hervé Jammayraca, wzniosła się do swojego dziewiczego lotuHybrydowy wiropłat Eurocoptera, „Lotnictwo”, nr 11 (2010), s. 20, . W 2012 roku ukończony prototyp odbył szereg lotów na terenie Stanów Zjednoczonych. Za sterami maszyny zasiadali amerykańscy przedstawiciele służb porządkowych, sił zbrojnych jak również piloci cywilni. Podczas pobytu w USA śmigłowiec wykonał ogółem 199 lotów trwających 155 godzin. W celu uzyskania jak największej prędkości lotu, dopracowano sylwetkę aerodynamiczną śmigłowca. Osłonięto owiewkami podwozie oraz piastę wirnika nośnego. 7 czerwca 2013 roku śmigłowiec osiągnął największą prędkość w locie poziomym wynoszącą 472 km/h.