Parafia Świętej Trójcy w Niżankowicach – w dekanacie Sambor i archidiecezji lwowskiej kościoła katolickiego.
Historia mały|lewo|skaluj|Figurka Matki Bożej Fatimskiej Parafia została zatwierdzona przywilejem króla Kazimierza Jagiellończyka wydanym 26 sierpnia 1451 roku w Samborze. Parafia najpierw była objęta patronatem królewskim, ale na żądanie bp Macieja Drzewickiego została 23 lipca 1511 roku przez króla Zygmunta Starego przekazana "kolegium wikarych katedry przemyskiej", którzy zarządzali jako komendarze i expozytorzy, aż do 1927 roku gdy powstała samodzielna parafia. Parafia najpierw należała do Dekanatu Samborskiego, a następnie należała do dekanatów: Dekanat Nowe Miasto (1746-1785), Dekanat Mościska (1785-1787), Dekanat Przemyśl (1787–1841), Dekanat Przemyśl-zamiejski (1841–1945)Historia parafii Niżankowice.
W 1938 roku do parafii Niżankowice należały: Niżankowice, Wychadów, Aksmanice, Berendowice, Cyków, Darowice, Fredropol, Hermanowice (kościół filialny od 1937 roku), Kłokowice, Koniuchy, Koniusza, Kormanice, Kupiatycze, Malhowice, Młodowice, Paćkowice, Podmojsce, Rużobowice, Sierakośce, Sólca, Stanisławczyk, Truszowice, Wielunice, ZabłotceSchematyzm Diecezji Przemyskiej Od(rządku) Lac(ińskiego) (1938) strona 36.