Dorzecze Soły leży w strefie wysokich opadów sięgających od 750 do 1200 mm. Hydrologiczne półrocze letnie skupia 64% opadów, zimowe 36%. Trzy miesiące letnie (czerwiec, lipiec, sierpień) dają w sumie blisko 39% opadu rocznego, natomiast trzy miesiące zimowe (grudzień, styczeń, luty) tylko 17% opadu rocznego. Największe sumy opadów odnotowywane są zwykle w miesiącach letnich, z kulminacją w czerwcu i lipcu, w których to średnio występuje 16 dni z opadem.
Z przeprowadzonych badań hydrologicznych w latach 1891–1930 oraz od roku 1951 wynika, że wysokie stany wody występowały w miesiącach marzec–kwiecień spowodowane wiosennym topnieniem śniegu i lipiec–sierpień spowodowane nawalnymi deszczami. Te same przyczyny, które wywołują wysokie kulminacje wezbrań, wpływają równocześnie na skrócenie czasu wezbrań. Wezbrania letnie w dorzeczu Soły są zazwyczaj gwałtowne, lecz krótkotrwałe.
Średni roczny przepływ Soły w przekroju Żywiec w latach 1956–2019 wynosił 15,61 m3/s, a średni roczny odpływ jednostkowy wyniósł 19,90 dm3/s·km2. Oznacza to, że z każdego 1 km2 powierzchni zlewni odpływało w ciągu sekundy średnio 19,9 litrów wody. Jest to prawie 4-krotnie więcej niż średnia wartość dla Polski.