Tytuł Mistrza Świata motocyklistów w Motocyklowych Mistrzostwach Świata klasie 350 cm³ – był przyznawany przez Międzynarodową Federacje Motocyklową (FIM) pomiędzy sezonami 1949 a 1982 po zakończeniu sezonu, otrzymywał go motocyklista, który uzyskał największą liczbę punktów w ciągu całego sezonu. Pierwszy tytuł Mistrza Świata motocyklistów w klasie 350 cm³ wywalczył go brytyjski motocyklista Frederick Frith na motocyklu Velocette, pokonując Reginalda Armstronga reprezentującego AJS o 15 punktów. Pierwszym motocyklistą, który sięgnął po ten tytuł dwukrotnie był Brytyjczyk Geoffrey Duke, który triumfował w sezonach 1951 i 1952. Geoffrey Duke był też pierwszym podwójnym mistrzem świata różnych klasach w danym roku, dokonując tego w sezonie 1951 wygrywając klasyfikacje końcową w seriach 500 i 350 cm³.

FIM nie ogłaszał oficjalnego zdobywcy tytułu Mistrza Świata do momentu zakończenia ostatniego wyścigu w sezonie. Motocyklista mógł jednak zapewnić sobie to trofeum wcześniej, uzyskując taką przewagę nad pozostałymi zawodnikami, że nie mieli oni możliwości uzyskania wystarczającej liczby punktów, aby go wyprzedzić, nawet w sytuacji, gdyby ten motocyklista nie startował lub nie zdobył punktów do końca sezonu.