Został również publicystą dziennika „de Volkskrant” i regularnym uczestnikiem programu telewizyjnego Buitenhof.
W lutym 2007 objął urząd ministra edukacji, kultury i nauki w czwartym gabinecie Jana Petera Balkenende. Sprawował go do lutego 2010, kiedy to PvdA opuściła koalicję rządową. W wyborach w tym samym roku uzyskał mandat posła do Tweede Kamer, który utrzymał także w przedterminowych wyborach w 2012. W listopadzie 2012 został ministrem spraw wewnętrznych w drugim rządzie Marka Rutte. Funkcję tę pełnił do października 2017.
W 2024 w trakcie negocjacji nad powołaniem nowego rządu w ramach prawicowej koalicji Geert Wilders zasugerował jego kandydaturę na premiera. Ronald Plasterk w maju tegoż roku zrezygnował z ubiegania się o tę funkcję, zaprzeczając jednocześnie pojawiającym się publicznie wątpliwościom związanym z jego wcześniejszą działalnością w sektorze prywatnym.
Wyróżniony m.in. nagrodą naukową Spinozapremie (1999).
Przypisy