Maria Gażycz z domu Nowina-Chrzanowska, ur. 20 marca 1860 w majątku Wiszera, gubernia kurska, zm. 13 września 1935 w Grodnie) – polska malarka działająca na terenie Francji, Polski i Włoch od 1906 zakonnica zakonu SS. Nazaretanek.
Życiorys Była córką inżyniera Tadeusza Nowiny-Chrzanowskiego. Zgodnie z wolą matki była wychowana w prawosławiu. Studiowała rysunek w latach 1874–1878 u Wojciecha Gersona w Warszawie i malarstwo w Monachium.
W roku 1878 wystawiała swoje obrazy w warszawskiej „Zachęcie”.
W roku 1878 wyszła za mąż za Konstantego Gażycza (1848–1900), ich syn zmarł w dzieciństwie.
W latach 1891–1895 uczęszczała do paryskiej Académie Julian, studiując u Williama-Adolphe Bouguereau, Tony Roberta-Fleuryego i Jules'a Josepha Lefebvre'a.
Przyjaźniła się z malarką Anną Bilińską-Bohdanowiczową, również studentką Akadémie Julian, którą poznała jeszcze w Warszawie w pracowni Wojciecha Gersona.
W roku 1900 owdowiała i wyjechała do swojej siostry Janiny Kosińskiej do Krakowa. W roku 1901 przeszła na katolicyzm, w roku 1906 wstąpiła do klasztoru Sióstr Nazaretanek w Rzymie, złożyła pierwsze śluby zakonne w roku 1908, wieczyste w roku 1912.