Po wybuchu I wojny światowej od 15 lipca 1914 przebywał w Grazu przy Elisabethstrasse 2/4. Był autorem artykułów i korespondencji publikowanych na łamach tygodnika „Rodak”, organu prasowego Centralnego Komitetu Opieki Moralnej dla wychodźców z Galicyi (CKOM), wydawanego od 20 lutego do 11 września 1915. W 1916 ukazał się jego artykuł pt. Polskie kury w piśmie „Ziemianin”.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został zatwierdzony w stopniu podpułkownika lekarza Wojska Polskiego. Zmarł w Drohobyczu 9 grudnia 1919W tym źródle wymieniony jako drugi w grupie 31 lekarzy i słuchacze medycyny z korpusu lekarskiego Wojska Polskiego, zmarłych od grudnia 1919 do marca 1920 przeważnie z duru plamistego lub poległych. . Został pochowany na Cmentarzu Obrońców Lwowa (kwatera V, miejsce 265). Był żonaty. Jego żoną była Antonina z domu Tapkowska, z którą miał syna Karola Bronisława Obfidowicza (ur. 1900 w Jarosławiu, prawnik, podporucznik Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej w Katyniu;