Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia 2 podgatunki: P. m. montanella (Pallas, 1776) – obszary lęgowe od skrajnie północno-wschodniej Europy i zachodniej Syberii na wschód po Lenę i miejscowo w południowej Rosji, od okolic górnych biegów rzek Ob i Jenisej (na północ od Krasnojarska) i Ałtaj na wschód po obwód amurski; P. m. badia Portenko, 1929 – obszary lęgowe w północno-wschodniej Syberii – od rzeki Lena na wschód po okolice Anadyru i na południe po zachodnie wybrzeże Morza Ochockiego.

Zimowiska znajdują się w Chinach i Korei, sporadycznie zalatują także do Japonii.

Zabłąkane osobniki W Polsce obserwowany po raz pierwszy 26–27 marca 1988 w Stąporkowie (województwo świętokrzyskie); ptak został zdobyty i przekazany do Muzeum Przyrodniczego we Wrocławiu. W październiku i listopadzie 2016 obserwowany 10 razy, głównie na Helu. 12. stwierdzenie miało miejsce w styczniu 2021 w Pniewie (powiat pułtuski). W 2. połowie października 1997 po raz pierwszy obserwowano ten gatunek na Białorusi; jednego samca zaobserwowano wraz ze stadem szczygłów (Carduelis carduelis). Zabłąkane ptaki pojawiają się jesienią na Alasce, pojawiają się również w Kanadzie. Niewiele doniesień dotyczy zachodniego wybrzeża na południe od Alaski;