Kryzys w produkcji bananów trwał w Ekwadorze do początku lat 70. XX wieku, kiedy sytuacja na rynku znów stała się korzystna dla rozwoju ekwadorskich plantacji. Przyczyniły się do tego: powrót czarnej sigatoki do Kolumbii i Ameryki Środkowej, ogólny kryzys polityczny w Ameryce Środkowej, a także nałożenie ceł na transport bananów przez nowo powstałą Unię Państw Eksportujących Banany, obejmującą wszystkich ważnych producentów bananów w regionie poza samym Ekwadorem. Do kolejnej reformy w systemie produkcji bananów doszło w 1997 roku. Specjalna ustawa zakazała wówczas tworzenia nowych przedsiębiorstw zajmujących się produkcją bananów oraz zezwoliła rządowi na ustalanie minimalnych pensji pracowników plantacji bananów.
Plantacje thumb|Statek przedsiębiorstwa Dole transportujący banany z Ekwadoru 99% upraw bananów zlokalizowanych jest na obszarze trzech nizinnych prowincji na wybrzeżach Oceanu Spokojnego: El Oro, Guayas i Los Ríos. Rozwój plantacji ułatwia tam występowanie żyznych gleb, tropikalny klimat, a także duże zasoby taniej siły roboczej. W 2013 roku powierzchnia wszystkich plantacji bananów znajdujących się na terenie Ekwadoru wynosiła 171 tysięcy hektarów. Około 150 tysięcy hektarów plantacji znajduje się w posiadaniu małych przedsiębiorstw.