Ostatni w 1915 roku sukces miał miejsce w Sylwestra, kiedy to mina zniszczyła uzbrojony trawler HMT „Speeton” (205 ts) – zatonął on w okolicy Lowestoft (na pozycji ) ze stratą 11 członków załogi.
1916 rok Pierwsze zatopienie spowodowane minami postawionymi przez UC-7 w 1916 roku miało miejsce 6 lutego, kiedy to w estuarium Tamizy (na pozycji ) zatonął stary, pochodzący z 1880 roku brytyjski parowiec „Balgownie” (1061 BRT), przewożący drobnicę z Londynu do Leith (zginął 1 marynarz). Dwa dni później więcej szczęścia miał transportujący jęczmień z Baltimore do Hull brytyjski parowiec „Elswick Manor” (3943 BRT), który na pozycji wszedł na minę i został jedynie uszkodzony, a z załogi nikt nie zginął. 11 lutego załoga UC-7 odniosła duży sukces, gdyż nieopodal Felixstowe wszedł na minę i zatonął na płyciźnie ze stratą 10 członków załogi nowy brytyjski krążownik lekki , okręt flagowy dowódcy , komodora Reginalda Tyrwhitta. 26 lutego na wschód od Skegness (na pozycji ) zatonął brytyjski parowiec „Dido” (4769 BRT), płynący z ładunkiem drobnicy z Hull do Bombaju (w katastrofie zginęło 28 osób wraz z kapitanem). Następnego dnia jego los podzielił holenderski statek pasażerski „Mecklenburg” (2885 BRT), kursujący na trasie Tilbury – Vlissingen, który zatonął na minie w estuarium Tamizy (wszyscy pasażerowie zostali uratowani).