Wasilij Osipowicz Kluczewski (; ur. 28 stycznia 1841 w Wozniesienskoje, zm. 25 maja 1911 w Moskwie) – rosyjski historyk.
W latach 1882–1909 był profesorem uniwersytetu w Moskwie. Członek Petersburskiej Akademii Nauk. Zajmował się historią społeczno-gospodarczą i rozwojem instytucji przedstawicielskich w Rosji XVI–XVIII w. Dzieje Rosji przedstawiał jako proces rozwoju grup społecznych, których rola i wzajemne stosunki zmieniały się w zależności od warunków ekonomicznych i życia politycznego kraju.
Wybrane publikacje «Сказания иностранцев о Московском государстве» (1866, Скан книги) «Хозяйственная деятельность Соловецкого монастыря в Беломорском крае» (1867) «Новые исследования по истории древнерусских монастырей» (рецензия) (1869) «Церковь по отношению к умственному развитию древней Руси» (рецензия на книгу Щапова) (1870) «Древнерусские жития святых» (1871, Скан книги) «Псковские споры» (1872) «Сказание о чудесах Владимирской иконы Божьей Матери» (1878) «Боярская Дума древней Руси» (1880—1881) «Русский рубль XVI—XVIII вв. в его отношении к нынешнему» (1884) «Происхождение крепостного права в России» (1885) «Подушная подать и отмена холопства в России» (1886) «Евгений Онегин и его предки» (1887) «Состав представительства на земских соборах древней Руси» (1890) Курс русской истории в 5-и ч. (СПб., 1904−1922.