Zmodyfikowane zbliżenie techniką dopasowania, w którym kobieta trzyma nogi razem pomiędzy nogami mężczyzny pozwala partnerowi na wykonywanie ruchów zbliżonych do normalnych pchnięć. Wariant z kobietą na górze jest znany jako odwrotne zbliżenie techniką dopasowania.
Zalety i wady Pozycja pozwala na stymulację łechtaczki kobiety. Pozwala ona również na pocałunki i bliskość. Nie pozwala na głęboką penetrację. Przyzwyczajenie się do niej może zająć mężczyźnie trochę czasu, ponieważ nie ma w niej typowych pchnięć.
Historia i badania Zbliżenie techniką dopasowania po raz pierwszy zostało zdefiniowane przez amerykańskiego psychoterapeutę Edwarda Eichela, a oryginalne badanie zostało opublikowane przez E. Eichel, J. Eichel i S. Kule w 1988 roku w Journal of Sex & Marital Therapy. Od tamtej pory zagadnienie doczekało się kilku publikacji wyników badań w tym sam magazynie. W 1992 Kaplan i uczestnicy jej terapi seksualnej opisali próbę zespołu wykorzystania ZDT, przyznając, że uczestnicy powrócili do starych pozycji, po kilku próbach, z powodu strachu przed rozczarowaniem swoich partnerów. Ich apel do innych terapeutów seksualnych o dokładniejsze badania nad tą pozycją zainspirowały serie kontrolowanych badań przeprowadzonych przez Hurlberta i kolegów pokazujących statystycznie istotne wyniki w seksualnej terapii w leczeniu kobiet z obniżonym popędem płciowym.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pozycje seksualne