Filip z Heinsbergu (ur. ok. 1130, zm. 13 sierpnia 1191 pod Neapolem) – arcybiskup Kolonii i książę-elektor Rzeszy od 1167 r., książę Westfalii od 1180 r., jedna z głównych postaci dworu Fryderyka I Barbarossy, a następnie Henryka VI Hohenstaufa.
Życiorys Filip był synem Goswina II z Heinsbergu i Valkenburga oraz Adelajdy z Sommerschenburga. Uczył się w szkołach w Kolonii i Reims. Swoją karierę zawdzięczał związkom z arcybiskupem Kolonii Rainaldem z Dassel – został dziekanem katedralnym w Kolonii, prepozytem katedralnym i archidiakonem w Liège, a Rainald oddawał w ręce Filipa zarząd nad swoją archidiecezją w czasie swoich nieobecności (podczas jednej z nich Filip skutecznie bronił biskupiego księstwa przed palatynem reńskim Konradem). W latach 1166/67 Filip wziął udział w wyprawie cesarza Fryderyka Barbarossy do Italii. Na początku 1167 r. cesarz mianował Filipa kanclerzem Rzeszy, a po śmierci Rainalda kilka miesięcy później kapituła katedralna w Kolonii wybrała go na kolejnego arcybiskupa Kolonii. Intronizowany został po powrocie z Italii w 1168 r.