W 1980 Reiss ufundował w Chicago poradnię podwójnej diagnozy, w której prowadzono jeden z pierwszych programów leczenia ambulatoryjnego w tej dziedzinie w kraju. Reiss wprowadził, obecnie powszechnie stosowany, termin „diagnostycznego zacienienia”, odwołującego się do tendencji pomijania potrzeb zdrowia psychicznego u osób zaburzeniami rozwojowymi. W 1987 zorganizował pierwszą w historii międzynarodową konferencję na temat aspektów zdrowia psychicznego w niepełnosprawności intelektualnejReiss, S., &Szyszko, J. (1983). Diagnostic overshadowing and professional experience with mentally retardes persons. American Jurnal of mendal Deficiency, 87, 396-402.. Dyrektor Narodowego Instytutu Zdrowia Psychicznego powołał przy tej okazji doraźny zespół do finansowania konferencji Reissa i w tym samym roku opublikował „Reiss Screen for Maladaptive Behavior”, który stał się wiodącą metodą badań przesiewowych w „podwójnym rozpoznaniu”Reiss, S. (1990). the development of screening measure for psychopathology in people with mental retardation. In E. Dibble and D.B. Gray (eds.), Assessment of behavior problems in persons wiith mental retardation living in the community (pp. 107-118). Rockvill, MD: National Institute of Mental Health..