Reiss był aktywnym członkiem grupy naukowców, terapeutów, i adwokatów, dążących do zastąpienia ogólnej, instytucjonalnej opieki wsparciem społecznym oraz odpowiednią edukacją. Chociaż wysiłki Reissa skoncentrowane były głównie na podwójnej diagnozie, pracował również w komitecie klasyfikacji i terminologii. Opowiadał się też za zwiększeniem tolerancji dla przeszczepów narządów oraz pomógł w budowaniu Instytutu Rozwoju Ludzkiego w Chicago. Jego osiągnięcia zostały docenione wieloma nagrodami – w 2008 nagrodą Distinguished Research, ufundowaną przez Amerykańskie Stowarzyszenie Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną i Rozwojową (AAIDD), w 2006 Nagrodą Franka J. Menolascino od Krajowego Stowarzyszenia Podwójnej Diagnozy za badania naukowe, w 1991 nagrodę za zasługi od Arc of the United States oraz w 1987 za zasługi od AAIDD.
Wewnętrzna motywacja Dotychczas naukowcy odpowiadali na pytanie: „co motywuje ludzi?” obserwując prymitywne plemiona czy też badając nieświadomy umysł. Dopiero Steven Reiss i jego współpracownicy zaczęli na dużą skalę prowadzić międzykulturalne, naukowe badania, zadając ludziom pytania o to co ich motywuje.