84..
Niektórzy autorzy przypisywali Jelskim dwie z pięciu odmian Pielesza: w polu czerwonym dwa skrzyżowane miecze ostrzami skierowanymi ku górze, między ostrzami sześcioramienna gwiazdaHerbarz polski, op. cit., s, 1. w polu czerwonym dwa skrzyżowane miecze ostrzami skierowanymi ku górze, między ostrzami krzyż kawalerskiW. Wijuk Kojałowicz S. J. /ks./, Herbarz rycerstwa W. X. Litewskiego. Tak zwany Kompendium czyli o klejnotach i herbach, Kraków 1897, s. 212.. Nieznana jest geneza godła. „Dwa skrzyżowane miecze są tematem często występującym w heraldyce zachodniej (Niemcy, Francja, Anglia)”A. Kulikowski, Heraldyka szlachecka, Warszawa 1990, s. 70.. Dopuszcza się tatarskieS. Dumin, op. cit., s. 84. lub rusko-litewskie pochodzenie PieleszaA. Znamierowski, Herbarz rodowy, Warszawa 1995, s. 143.. Uznaje się więc, że jego proweniencja jest niezależna od heraldyki polskiej.
Najstarszy dokument Spod pióra Gabriela wyszło w 1609 r. pismo, na mocy którego jego syn Józef otrzymał od ojca nieruchomości na terenie Grodna. Dokument ten, prawdopodobnie będący najstarszym, znanym historykom, źródłem pisanym dotyczącym rodziny Jelskich h. Pielesz, niegdyś znajdował się w „archiwach sądu grodzieńskiego”.