21 marca 1933 przekazał kompanię i opuścił Suwałki w związku z przeniesieniem do 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem. W marcu 1939 był na stanowisku oficera mobilizacyjnego 45 pułku piechoty. W czasie kampanii wrześniowej 1939 dowodził II batalionem 44 pułku piechoty, a następnie II batalionem odtworzonego 44 pp w składzie kombinowanej dywizji generała Jerzego Wołkowickiego.
Był żonaty i miał trzech synów: Józefa (ur. 24 maja 1924), Jana (ur. 9 stycznia 1927), i Andrzeja (ur. 27 marca 1929).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1815 – 28 lutego 1921 Krzyż Niepodległości – 15 kwietnia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 11 listopada 1937 „za zasługi w służbie wojskowej” Odznaka KOP „Za służbę graniczną” – 7 listopada 1929
Zobacz też bitwa pod Jakimowską Słobodą
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (dwukrotnie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Żołnierze 15 Pułku Piechoty „Wilków”