Władysław Mniszek-Tchorznicki herbu Jelita (ur. ok. 1794, zm. 28 marca 1862) – polski oficer, powstaniec listopadowy.
240px|thumb|right|Rysunek Jana Gniewosza przedstawiający toast wzniesiony w 1848 w Dąbrówce z okazji wyboru Władysława Tchorznickiego na kapitana Gwardii NarodowejWedług Stefana Stefańskiego był to Jan Tchorznicki. Życiorys Urodził się pod koniec XVIII wieku (prawdopodobnie ok. 1794 w Samborze bądź w Sanoku). Był synem Walentego Mniszek-Tchorznickiego herbu Jelita i Rozalii z domu Rudnickiej herbu Lis. Jego rodzeństwem byli: Bogusław, Władysław, Marian, Maria (po mężu Batowska, zm. 1853), Zuzanna. Jego pierwszą żoną została Honorata z domu Ufniarska herbu Jastrzębiec, a ich synami byli Kazimierz (1829–1911, ziemianin, oficer) i Maksymilian. Drugą żoną została hrabina Filipina Butler-Clonebough, z którą miał córkę Annę.
Został żołnierzem armii Księstwa Warszawskiego. Od 1809 służył w Konnej Chorągwi Przewodnich (Gidów). Od lata 1809 służył w 12 pułku ułanów na obszarze Podola. W tym roku otrzymał awans na podporucznika. Pełnił funkcję instruktora. Brał udział w Inwazji Napoleona na Rosję w 1812. Brał udział w bitwach pod Romanowem, Smoleńskiem, Borodino, Czerykowem, Tarutinem i nad Berezyną.