Część przywódców powstania przystąpiła do partii bolszewickiej (m.in. Tokasz Bokin i Amangeldy Imanow)J. D. Smele, The "Russian"..., s. 21.. O wiele powszechniejsze było jednak utrwalenie się wśród uchodźców, muzułmańskiego duchowieństwa i części inteligencji postaw antyrosyjskich. Jonathan Smele jest zdania, że wydarzenia w 1916 r. w Azji Środkowej miały bezpośrednie przełożenie na przebieg wojny domowej w tym regionie po 1918 r. – próbę utworzenia autonomicznej Kokandy, a następnie rozwój ruchu Basmaczy.
Powstanie w historiografii, pamięci i polityce historycznej