Ze względu na niewielką liczbę zachowanych fragmentów, pochodzących tylko z dwóch pierwszych ksiąg, nie da się ocenić jego zawartości, ani podejmować prób rekonstrukcji układu materiału. Wydaje się, że Macer sporo miejsca poświęcił epoce królewskiej w dziejach Rzymu. W znanych urywkach pojawiają się informacje o Romulusie i Remusie oraz kalendarzu z czasów panowania pierwszego z nich. Dziejopis próbował także ustalić datę przybycia Tarkwiniusza Starszego do Rzymu. Już okresu republiki dotyczą pozostałe zachowane fragmenty, traktujące między innymi o bitwie z Latynami nad jeziorem Regillus (496 p.n.e.), klęsce pod Kremerą w Etrurii (477 p.n.e.), genezie konsulatu i dyktatury; .. Relikty drugiej księgi poświęcone są wojnie z Pyrrusem, co może wskazywać na to, że wczesne dzieje Rzymu autor potraktował jako wstęp; .. Trudno określić źródła z jakich korzystał, prawdopodobnie sięgnął po pracę Gnejusza Gelliusza..

O jego stylu i walorach literackich nie da się nic powiedzieć, pozostaje jedynie opinia Cycerona, który pod względem wartości literackiej oceniał ją nisko.