Otto z Hesji (ur. w 1301 r., zm. 30 kwietnia 1361 r.) – arcybiskup Magdeburga od 1327 r. z dynastii heskiej.
Życiorys Otto był synem landgrafa Hesji był Ottona I Starszego i Adelajdy z Ravensbergu. W 1327 r. kapituła w Magdeburgu wybrała na arcybiskupa Henryka ze Stolbergu. Jednak ojciec Ottona, gdy przebywał na dworze papieskim w Awinionie przekonał papieża Jana XXII do nominacji na to stanowisko jego syna. Mieszczanie Magdeburga zaakceptowali decyzję papieską i Henryk ze Stolbergu zmuszony został do odstąpienia tronu arcybiskupiego Ottonowi.
Otto zastał arcybiskupstwo w bardzo złym stanie, wyniszczone sporami poprzedników z mieszczanami magdeburskimi (ich ofiarą był m.in. zamordowany w 1325 r. arcybiskup Burchard III ze Schraplau); dobra arcybiskupie były rozprzedane lub zastawione. Otto zdołał naprawić sytuację majątkową arcybiskupstwa, a w 1330 r. zdołał doprowadzić do porozumienia kończącego otwarty konflikt w mieście. Przy tej okazji udało się Ottonowi doprowadzić do odsunięcia od władzy winnych morderstwa na Burchardzie, a rok później papież Jan XXII zdjął ekskomunikę, którą miasto z tego powodu było obłożone. Pośród licznych warunków tego kroku było m.in.