Największym osiągnięciem polskiej astronomii była działalność Mikołaja Kopernika (1473–1543), jednak historia astronomii w Polsce sięga czasów przed-kopernikowskich. Obecnie znajduje się w Polsce kilka akademickich ośrodków astronomicznych. Najbardziej znanym i obecnie działającym polskim astronomem jest Aleksander Wolszczan.
Historia Początki astronomii w Polsce sięgają XV wieku. W 1405 roku Jan Stobner ufundował katedrę astronomii w Akademii Krakowskiej. Działali w tym okresie Marcin Król z Żurawicy (ok. 1422–1460) i jego uczeń Marcin Bylica z Olkusza (1433–1493), należący do pionierów polskiej astronomii. XVI i XVII wiek to okres działalności Jana z Głogowa (1445–1507) i Wojciecha z Brudzewa (1445–1495), a także największego polskiego astronoma, Mikołaja Kopernika (1473–1543), autora „O obrotach”. XVI i XVII wiek to okres Jana Brożka z Kurzelowa (1585–1652), a następnie gdańskiego astronoma Jana Heweliusza (1611–1687).
Kolejne stulecia to okres marginalizacji polskiej astronomii związany z upadkiem polskiej tradycji naukowej XVIII i XIX wieku. Postęp nastąpił po odzyskaniu niepodległości, przerwany okresem II WŚ.