Bolesław Bylczyński herbu Dęboróg (ur. 2 października 1908Lista starszeństwa korpusu oficerów piechoty - porucznicy, w: R. Rybka, Rocznik oficerski za rok 1939, Warszawa 2006, s. 78 w Poczapowie k. Nowogródka, zm. wiosną 1940 roku w Charkowie) – porucznik piechoty Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Bogdana i Praksedy z domu Awdziej. Pochodził z rodziny ziemiańskiej z okolic Poczapowa pod Nowogródkiem. Ukończył Szkołę Podchorążych Piechoty w Ostrowie Mazowieckiej. Służył w 43 pułku strzelców Legionu Bajończyków. Pułk stacjonował w Dubnie i Brodach (II batalion)Obsada personalna 43 pp w: R. Rybka, Rocznik oficerski za rok 1939, Warszawa 2006, s. 599.
W dniach 15–17 sierpnia 1939 (w ramach rozkazu mobilizacyjnego) 43 pułk piechoty został przetransportowany w okolice Bydgoszczy (rejon: Fordon – Maksymilianów Kujawski – Solec Kujawski). Stamtąd (rozkazem z 18 sierpnia) został przerzucony w rejon Tomaszowa Mazowieckiego. W czasie kampanii wrześniowej w dniach 5–6 września brał udział w bitwie pod Tomaszowem (w składzie 13 Dywizji Piechoty przeciwko XVI Korpusowi Wehrmachtu). Ranny 6 września Bylczyński przedarł się do swojego garnizonu w Dubnie, gdzie został aresztowany przez NKWD i dostał się do niewoli sowieckiej. 7 września rano resztki 43 pp przebiły się do Lubochni, a dalej na Rzeczycę i Nowe Miasto.