Okoliczności powstania W 1785, za pośrednictwem Ceána Bermúdeza, Goya otrzymał zamówienie na portrety dyrektorów nowo powstałego Banco de San Carlos, instytucji finansowej poprzedzającej obecny Bank Hiszpanii. Jednym z nich był Vicente Joaquín Osorio de Moscoso y Guzmán, hrabia Altamira. Zadowolony ze swojego portretu hrabia zatrudnił Goyę, wówczas oficjalnego malarza Karola III, do sportretowania swojej najbliższej rodziny. Prace miały zdobić nowo wybudowany pałac hrabiego znajdujący się w centrum Madrytu. Na przełomie lat 1787–1788 Goya namalował trzy obrazy: sportretował hrabinę z córką, Vicentego, najstarszego żyjącego syna hrabiów oraz młodszego syna Manuela.
Manuel był czwartym z ośmiorga dzieci hrabiego. Urodził się w kwietniu 1784 i zmarł w wieku 8 lat, 12 czerwca 1792. W czasie kiedy malował go Goya miał 4 lata. W tym samym roku co Manuel urodził się syn Goi, Javier – jedyne spośród sześciorga dzieci artysty, które dożyło dorosłego wieku. Goya przelał czułość do własnego dziecka, a jednocześnie świadomość kruchości dziecięcego życia na portret arystokratycznego rówieśnika swojego syna.