Wydatki z tego tytułu pokrywano z funduszu społecznego żołnierzy KOP.
31 stycznia 1929 roku minister spraw wojskowych marszałek Polski Józef Piłsudski zezwolił na noszenie «odznaki pamiątkowej KOP pod nazwą „Za służbę graniczną” oficerom i szeregowym nie pełniącym już służby w KOP, lecz po odbyciu w Korpusie tym czasokresu służby, przewidzianego w rozdziale III regulaminu odznaki»Dziennik Rozkazów Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 3 z 31 stycznia 1929 roku, poz. 24..
9 listopada 1930 roku dowódca korpusu płk Kruszewski zwrócił się pismem L.5347/30/Og.Org. do Ministra Spraw Wojskowych o zatwierdzenie nowego regulaminu odznaki Korpusu Ochrony Pogranicza. Istotną zmianą było uregulowanie sposobu nadawania odznak osobom spoza Korpusu, urzędnikom i pracownikom kontraktowym. Regulamin zmieniał też wygląd odznaki. Jej wymiary zostały zmniejszone do 4,8 cm długości, 3,3 cm szerokość, a ilość promieni do 19. Odznaka z tym regulaminem i w takiej formie przetrwała bez zmian do 1939 roku. Odznakę noszono na lewej piersi: oficerowie 4 cm poniżej guzika kieszeni górnej, szeregowi na wysokości 3 guzika. Noszenie odznaki na wstążce było niedozwolone.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Korpus Ochrony Pogranicza Kategoria:Odznaki pamiątkowe (II Rzeczpospolita)