Zatwierdzam wzory sznura: a) z węzłem i złotym lewkiem norweskim dla żołnierzy, którzy brali czynny udział w ekspedycji norweskiej, b) gładki dla pozostałych żołnierzy baonów podhalańskich, Prawo do noszenia sznura nadaję: a) I Baonowi Podhalańskiemu I Brygady Strzelców, b) Baonowi Podhalańskiemu 7 Brygady Kadrowej, c) wszystkim oficerom, podoficerom, strzelcom i funkcjonariuszom Polskiego Czerwonego Krzyża, którzy brali czynny udział w ekspedycji norweskiej, a posiadającym obecnie przydział poza oddziałami podhalańskimi, d) tym osobom wojskowym, którym sznur naramienny zostanie nadany, jako odznaka honorowa. Prawo do nadania tej odznaki, do czasu utworzenia wielkiej jednostki podhalańskiej, przekazuję b. dowódcy Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich gen. bryg. Bohuszowi-Szyszko. Żadnych kredytów na ten cel nie przydzielam”.
25 lutego 1941 roku dowódca 7 Brygady Kadrowej Strzelców na podstawie rozkazów L.186/G.M.40 i L.10/G.M.41 Naczelnego Wodza oraz rozkazu L.677/O.I.41 dowódcy I Korpusu stwierdził, że 21 baon strzelców otrzymał nazwę „Baon Podhalański 7 Brygady Kadrowej Strzelców”.