6 października na wyspę przybył pierwszy transport regularnych oddziałów żołnierzy piechoty wraz z generałem Frederickiem Funstonem, mianowanym 2 października dowódcą amerykańskich sił na Kubie. Po kilku dniach Taft zastąpił jednak Funstona generałem Jamesem Franklinem Bellem, szefem sztabu armii Stanów Zjednoczonych. Z amerykańskich żołnierzy przybyłych na Kubę sformowano Armię Kubańskiej Interwencji. Później formacja ta została przemianowana na Armię Kubańskiej Pacyfikacji, co miało zapewnić bardziej pozytywny odbiór amerykańskich działań na Kubie. Według wstępnych planów w akcji wziąć udział miało około 18 tysięcy amerykańskich żołnierzy. W sumie na Kubie znalazło się jednak 425 oficerów i 6196 żołnierzy. W ciągu dwóch tygodni kraj został zajęty przez oddziały amerykańskie, zaś ośrodki oporu spacyfikowano. Siły powstańcze najdłużej utrzymywały się w okolicach miasta Santa Clara. Siły amerykańskie eskortowały powstańców w drodze do domu, a także zapewniły im żywność i zaopatrzenie, co miało zapobiec ograbianiu przez nich miejscowej ludności. Odbyło się to bez przeszkód, zaś największym zagrożeniem dla amerykańskich żołnierzy pozostała rzeżączka, która podczas trwania operacji dotknęła ok.