Klasztor uniknął kasacji przez władze austriackie w XVIII w. ze względu na prowadzoną przez siostry szkołę dla dziewcząt (na żądanie cesarza Józefa II otwarto w 1784 r. rządową szkołę dla panien i szkółkę dla dzieci wiejskich). Szkoły rozwinęły się w XIX w., a w 1923 r. dodano pięcioletnie gimnazjum. Placówki zostały zamknięte przez władze komunistyczne w 1953 r. W latach 1954–1956 siostry zostały zmuszone do przeniesienia się do Alwerni. W latach 1945–74 istniał przeorat klasztoru w Łazach.
Opactwo należy do polskiej Kongregacji Benedyktynek pw. Niepokalanego Poczęcia najświętszej Maryi Panny.
W 2016 roku w opactwie obchodzono 800-lecie fundacji klasztoru.
Szkoła
Historia Przyjmowanie panien do klasztoru „na ćwiczenia” odnotowano podczas wizytacji biskupiej już w XIV wieku. Część z nich zostawała nowicjuszkami, a pozostałe po ukończeniu nauki wracały do rodziców. W 1784 roku, gdy klasztor po I rozbiorze znalazł się w zaborze austriackim, powstała szkoła podlegająca władzom świeckim. Jej istnienie uratowało klasztor przed kasatą. Aby uzyskać patent na prowadzenie szkoły 3 zakonnice ukończyły we Lwowie kurs nauczycielski. W 1787 roku szkołę i klasztor odwiedził cesarz Józef II. Do połowy XIX wieku naukę w szkole prowadzono w języku polskim.