Od roku szkolnego 1948/1949 działała jako prywatna szkoła ogólnokształcąca typu licealnego. Przejęcie przez władze majątku ziemskiego klasztoru ograniczyło możliwości finasowania szkoły. W roku szkolnym 1950/1951 nie przyznano szkole prawa do rekrutacji uczniów do klasy ósmej, a 11 października 1950 zamknięto zrekrutowaną już klasę ósmą. W 1953 roku podjęto decyzję o zamknięciu szkoły. W latach 1954–1957 siostry zostały zmuszone do opuszczenia klasztoru i zamieszkania w Alwernii. Po powrocie nie udzielono zgody na ponowne otwarcie szkoły.
Konwiktem zarządzały siostry pełniące urząd prefekty:
s. Kierecka s. Wodzińska s. Czarnek s. Bezrucz s. Elżbieta Porębska (1863–1888) s. Leontyna Kämpf (1889–1894) s. Marianna Paul (1894–1908)
Do 1928 roku dyrektorami byli jezuici, a potem osoby świeckie. Pierwszym dyrektorem był ks. Werner, po nim: ks. Zips, ks. Szeliga (1817–1829), ks. Jakliński (1829–1837), ks. Karol Noszkowski (1837–1845), ks. Otowski (1852–1859), ks. Kuczek (1859–1868), ks. Netuschil (1868–1870), ks. Radwański (1870–1873), ks. Leśniak (1873–1878). W latach 1933–do lipca 1939 Janina Skawińska, podczas okupacji s. Izabela Scholastyka Stasińska, a po wojnie s. s. Ludwika Immakulata Surówka.