thumb|Dekoracyjna amfora szyjowa z początku V wieku p.n.e. thumb|Typowe amfory handlowe do transportu płynów (II w. p.n.e.) thumb|Sposób transportowania amfor w okrętowej kratownicy (muzeum w Bodrum) thumb|Rzymski sklep z amforami (mal. Enrico Salfi, 1883) Amfora (łac. amphǒră, gr. ἀμφορεύς amphoreús) – naczynie z wypalanej gliny o wydłużonym jajowatym brzuścu na niskiej podstawie (stopce), przewężonej szyi z rozchylonym brzegiem (wylewem) i z dwoma bocznymi, umieszczonymi symetrycznie, pionowymi uchwytami (imadłami). Różnej wielkości, często ozdobnie dekorowane użytkowo, zaliczane było do naczyń najbardziej charakterystycznych dla starożytności klasycznej.
Amfory bardzo popularne w czasach antycznych, przede wszystkim w Grecji i kulturze rzymskiej, miały wielostronne zastosowanie, służąc do przechowywania, podawania oraz przenoszenia (transportu) płynów (głównie wina i oliwy, także miodu). Ta forma naczynia, stosowana również w ceramice chińskiej i w znacznie późniejszych hiszpańsko-mauretańskich fajansach, ponowną popularność zyskała w okresie europejskiego klasycyzmu.