najstarsze szczątki przedstawiciela tego rodzaju pochodzą z późnego pliocenu. Morfologia chromosomów odróżnia należące do niego gatunki od wszystkich innych gryzoni z kontynentu. Trzonowce skałoskakunów są najbardziej podobne do tych, które mają królikoszczury (Conilurus), ale charakterystyka penisa łączy je z pseudomyszami (Pseudomys) i pokrewnymi rodzajami. Do rodzaju należą następujące gatunki: Grafika Gatunek Autor i rok opisu Nazwa zwyczajowa Podgatunki Rozmieszczenie geograficzne Podstawowe wymiaryDC – długość ciała; DO – długość ogona; MC – masa ciała StatusIUCNZyzomys woodwardi (O. Thomas, 1909)skałoskakun głazowygatunek monotypowypółnocna część wyżyny Kimberley, włącznie z co najmniej 12 wyspamiDC: 12–16,6 cmDO: 11–13 cmMC: 80–190 gZyzomys mainiD.J. Kitchener, 1989skałoskakun wąwozowygatunek monotypowypiaskowcowy płaskowyż i skarpa zachodniej części Ziemi Arnhema (monsunowe Terytorium Północne); zakres wysokości: 200–400 m n.p.m.DC: 11,5–17 cmDO: 11–15 cmMC: 65–180 gZyzomys palatilisD.J. Kitchener, 1989skałoskakun piarżyskowygatunek monotypowyograniczony do pojedynczego miejsca (Wollogorang Station) w Terytorium Północnym;