Jefriem Aleksiejewicz Eszba (ros. Ефрем Алексеевич Эшба, ur. 7 marca 1893 we wsi Bedia w okręgu suchumskim, zm. 16 kwietnia 1939) – radziecki i abchaski działacz państwowy.
Życiorys Urodził się w abchaskiej rodzinie szlacheckiej. W latach 1913–1916 studiował na Uniwersytecie Moskiewskim (nie ukończył), w 1914 wstąpił do SDPRR(b), w marcu 1916 został aresztowany, we wrześniu 1916 zwolniony. W maju 1917 został przewodniczącym Komitetu Okręgowego SDPRR(b) w Suchumi, w lutym 1918 przewodniczącym Rady Suchumskiej, w kwietniu-maju 1918 był przewodniczącym Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego Abchazji, a od lipca do listopada 1918 komisarzem ds. górali Centralnego Komitetu Wykonawczego (CIK) Północnokaukskiej Republiki Radzieckiej. W grudniu 1918 został specjalnym pełnomocnikiem Ludowego Komisariatu ds. Narodowości RFSRR ds. górali Kaukazu, od kwietnia do czerwca 1919 był zastępcą przewodniczącego Centralnego Biura Komunistycznych Organizacji Narodów Wschodu przy KC RKP(b), w kwietniu 1919 podjął działalność podziemną w Gruzji. W listopadzie 1919 został aresztowany przez gruzińskie władze, w maju 1920 wypuszczony, w lipcu 1920 został zastępcą przewodniczącego Komitetu Wykonawczego Rady Miejskiej Jekaterynodaru, a w sierpniu 1920 przewodniczącym Łabinskiego Komitetu RKP(b).