Nie mówił o tym, czego doświadczył, mimo że cierpiał na ataki paniki, depresję i miewał koszmary.
W 1986, podczas podróży do Stanów Zjednoczonych, natknął się na swastykę, której widok spowodował u niego załamanie nerwowe. Po tym wydarzeniu zaczął opowiadać o rzeczach, których doświadczył z rąk nazistów – rozmawiał w szkołach i uniwersytetach z ludźmi w różnym wieku. Prowadził także wycieczki w obozie Dachau.
Mannheimer mówił, że rozmowy były dla niego formą terapii, które miały pomóc mu zapomnieć o przeszłości, ale jednocześnie czuł się zobowiązany wobec tych, którzy nie przeżyli, by nie pozwolić zapomnieć o tym co wydarzyło się podczas II wojny światowej. Jeszcze w 2013, mimo zaawansowanego wieku, prowadził kilka wycieczek tygodniowo.
Max Mannheimer był członkiem honorowym niemieckiej organizacji Gegen Vergessen – Für Demokratie (przeciwko zapomnieniu – dla demokracji). Był także prezesem towarzystwa Lagergemeinschaft Dachau oraz wiceprezesem organizacji Comité International de Dachau.
Ostatnie lata W sierpniu 2013 roku brał udział w uroczystościach na terenie obozu w Dachau z udziałem Angeli Merkel. Była to pierwsza wizyta kanclerza Niemiec w tym miejscu. W 2015 roku był obecny na uroczystościach z okazji 70. rocznicy wyzwolenia obozu.