Zasięg wynosił 780 Mm przy prędkości 5 węzłów w położeniu nawodnym (dla jednostek zbudowanych w stoczni Vulcan; okręty od UC-11 do UC-15 miały na powierzchni zasięg 910 Mm) i 50 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą. Okręty zabierały 3,5 tony oleju napędowego, a energia elektryczna magazynowana była w akumulatorach składających się ze 112 ogniw, o pojemności 4000 Ah, które zapewniały 3 godziny podwodnego pływania przy pełnym obciążeniu.

Okręty posiadały dwa wewnętrzne zbiorniki balastowe. Maksymalna głębokość zanurzenia wynosiła 50 metrów, a czas zanurzenia 23-36 s. Okręty nie posiadały uzbrojenia torpedowego ani artyleryjskiego, przenosiły natomiast w części dziobowej 12 min kotwicznych UC/120 w sześciu skośnych szybach minowych o średnicy 100 cm, usytuowanych jeden za drugim w osi symetrii okrętu, pod kątem do tyłu (sposób stawiania – „pod siebie”). Układ ten powodował, że miny trzeba było stawiać na zaplanowanej przed rejsem głębokości, gdyż na morzu nie było do nich dostępu (także zapalniki min trzeba było montować jeszcze przed wypłynięciem, co nie było rozwiązaniem bezpiecznym i stało się przyczyną zagłady kilku jednostek tego typu). Uzbrojenie uzupełniał jeden karabin maszynowy z zapasem amunicji wynoszącym 150 naboi. Okręty posiadały jeden peryskop Zeissa.