Stefan Kaniewski (ur. 20 czerwca 1914, zm. 15 grudnia 1972 w Stockmannhof na Łotwie) – polski oficer, dowódca Korpusu Bezpieczeństwa, więzień obozów koncentracyjnych, wielokrotnie odznaczany po II wojnie światowej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Ukończył Wołyńską Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim. We wrześniu 1939 walczył w stopniu ogniomistrza podchorążego. Od sierpnia do listopada 1940 roku był więziony w Auschwitz-Birkenau. Po zwolnieniu z obozu wstąpił wpierw do ZWZ, następnie do Korpusu Bezpieczeństwa, gdzie został instruktorem podchorążówki. W czasie okupacji awansowany do stopnia porucznika, podczas powstania warszawskiego otrzymał stopień kapitana. Organizator i dowódca 1 batalionu szturmowego KB „Nałęcz”. Po upadku powstania żołnierze KB zostali wzięci do niewoli w ramach 72 pp 28 Dywizji AK.
Jako jeniec przeszedł przez obozy w Łambinowicach, Sandbostel i Lubece. Po II wojnie światowej powrócił do kraju, gdzie został zastępcą komendanta Straży Ochrony Portów w Gdańsku – Gdyni.