dyrektor paryskiego Centrum Pompidou.
Malarstwo Malowała głównie za pomocą temper nie mieszając barw. Ukazywała wątki ludowe i sakralne, często łącząc je ze sobą w jednym przedstawieniu (anioły, Matka Boska, Jezus, święci, kościoły i ich wnętrza). Szczególnym elementem rozpoznawalnym jej malarstwa była skłonność do intensywnych kolorów i biała, płaska twarz postaci. Swoje obrazy oprawiała w ramy, gdyż twierdziła, że nadaje to im pełni. Postacie umieszczała na obrazach centralnie, zabudowywała obrazy od centrum do brzegów, dekorując każde wolne miejsce obszaru. Lubiła dodawać do postaci własne wiersze i komentarze, fragmenty przyśpiewek, a czasami też dedykacje.
Fotogaleria
Przypisy
Kategoria:Polscy malarze prymitywiści Kategoria:Ludzie urodzeni w Zielonkach (województwo małopolskie) Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1982