W niewielkim wąwozie więźniom polecono usiąść, rzekomo w celu odpoczynku. Rozstawiono ich w rzędach po 7–10 osób, tworzących swoisty czworobok. Więźniowie musieli przy tym usiąść w ten sposób, aby jeden siedział między nogami drugiego, podczas gdy ten obejmował go rękoma. W międzyczasie za plecami więźniów ustawiono dwa karabiny maszynowe. W pewnym momencie kilkanaście osób zorientowało się, że enkawudziści czynią przygotowania do egzekucji i podjęło udaną próbę ucieczki. Pozostałych skoszono seriami broni maszynowej. Ofiary dające oznaki życia były dobijane przez konwojentów.
W wyniku masakry poniosło śmierć około 100 więźniów. Znane są nazwiska piętnastu osób, którym udało się uciec z miejsca kaźni. Dwie z nich zaginęły w drodze powrotnej na zachód, jedna zmarła z powodu odniesionych ran już po powrocie do domu.
Prawdopodobnie bezpośrednią przyczyną, dla której enkawudziści zdecydowali się wymordować więźniów, było zajęcie Mińska przez wojska niemieckie i spowodowana tym blokada dróg ewakuacyjnych na wschód.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wołożyn Wołożyn