Będzie się tak działo, gdy odbiorcy dyskursu zdadzą sobie sprawę, że nie jest on spontaniczny, lecz zaplanowany.
W praktyce społecznej technologizacja dyskursu sprowadza się zazwyczaj do
1) badania dyskursywnych praktyk instytucji i organizacji,
2) przeprojektowywania tych praktyk tak, by pasowały do celów ustanawianych przez biurokratów i menedżerów, oraz 3) trenowania personelu w tychże praktykach.
Przykłady Z technologizacją dyskursu mamy między innymi do czynienia, gdy: uczelnia projektuje broszurkę reklamową z zamiarem przyciągnięcia jak największej liczby studentów i ze świadomością, że konkuruje pod tym względem z innymi uczelniami (Fairclough wykorzystał ten przykład w swoim artykule) dział HR w korporacji przygotowuje skrypty, zgodnie z którymi rekruterzy mają przeprowadzać rozmowy z osobami starającymi się o pracę polityk pisze przemówienie ściśle pod kątem określonych grup społecznych
Zobacz też krytyczna analiza dyskursu
Przypisy
Kategoria:Teoria krytyczna Kategoria:Komunikacja językowa