W 1931 roku Nowicki przeszedł na emeryturę i przeprowadził się do Grudziądza. Do tego czasu pozostawał najstarszym czynnym nauczycielem na Pomorzu. W dowód uznania został mianowany członkiem honorowym Stowarzyszenia Chrześcijańsko – Narodowego Nauczycielstwa Szkół Powszechnych.
Życie prywatne W maju 1875 r. Piotr Nowicki poślubił Rozalię z Zaborowskich. Spośród ich potomstwa zasługują na wyróżnienie dwaj synowie: Albin (1891–1972) – nauczyciel, polityk, działacz społeczny; oraz Paweł (1888–1980) – prezbiter, biblista, profesor Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie i Uniwersytetu Warszawskiego.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (8 lutego 1930)M.P. z 1930 r. nr 33, poz. 55 „za zasługi na polu pracy narodowo-społecznej”. Odznaka pamiątkowa Frontu Pomorskiego
Przypisy
Bibliografia Pamiętnik Zjazdu Jubileuszowego Nauczycielstwa Pomorskiego i Walnego Zjazdu Delegatów Okręgu Pomorskiego w dniach 19, 20 i 21 maja 1929 w Chełmnie, Chełmno 1929. „Nauczyciel Pomorski”, 1929, nr 6, 7 i 8. „Pielgrzym”, 1930, nr 19. „Słowo Pomorskie”, 1939, nr 100. „Warszawski Dziennik Narodowy”, 1939, nr 123A.
Kategoria:Ludzie związani z Grudziądzem Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy bibliofile Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1939