left|thumb|180px|Kopia ekstraktu z ksiąg wywodowych Guberni mińskiej obejmującego wywód Żywickich herbu Drzewica z 1811 roku right|thumb|110px|herb Drzewica Żywiccy – polski ród szlachecki pieczętujący się herbem Drzewica, którego pochodzenie dotychczas nie zostało gruntownie zbadane, znany od XVII wieku, choć – jeśli wierzyć podaniu związanemu z nadaniem herbu Drzewica – być może pochodzący od legendarnego rycerza Prokopa z Drzewicy, który miał żyć w XIII wieku.

Najdawniejsze dzieje rodu znane są właściwie z jednego źródła – wywodu przeprowadzonego w 1811 roku przed Deptuacją Wywodową Guberni mińskiej zaboru rosyjskiego. Zgodnie z tym wywodem, za protoplastę rodu uchodzi Łukasz Żywicki (ur. ok. 1600), określony mianem aktualnego i niekwestionowanego szlachcica i dziedzica majętności Tumin w brzeskim (będącej w posiadaniu członków rodu jakoby od 1521 roku). Małżonką Łukasza była Regina z Zadomańskich. Pozostawili po sobie jednego jedynego syna Michała, który - doświadczając różnych nieszczęśliwych dla siebie kolei i przyszedłszy do biednego stanu - umarł w Stołpcach 5 marca 1704 roku i został pochowany w Kościele księży dominikanów stołpeckich.