9 Kołobrzeski Pułk Grenadierów im. Hrabiego Gneisenau (2 Pomorski) () – pułk piechoty niemieckiej
Pułk sformowany w 1808 w Kołobrzegu na bazie batalionu grenadierów z 22 pułku piechoty pruskiej, od 1818 wchodził w skład 3 Dywizji z II Korpusu Armijnego z dowództwem w Szczecinie. W wyniku mobilizacji, w sierpniu 1914 pułk osiągnął gotowość bojową i w składzie 5 Brygady Piechoty 3 Dywizji został wysłany na front zachodni. Rozformowany w 1919.
mały|215px|Stargard, 2009 mały|215px|Czerwone koszary
Historia pułku Rodowód 9 pułku grenadierów Stargard na mocy traktatu westfalskiego z 1648 dostał się pod panowanie Brandenburgii. W 9 lat później przez miasto przejeżdżał hetman Stefan Czarniecki na czele konnicy w pogoni za wycofującą się armią szwedzką. W okresie od 1668 do 1720 Stargard był stolicą Pomorza Tylnego. Druga połowa XVII i XVIII wieku to okres powolnej odbudowy zniszczonego grodu.
22 pułk piechoty pruskiej W latach 1713 do 1806 kwaterował w Stargardzie 22 pułk piechoty pruskiej (22 Infanterie – Regiment Nr. 22). Żołnierze kwaterowali w obozach pod namiotami oraz mieszkali w mieście.
Dowódcami pułku byli: płk (1741), gen. mjr (1760), gen. mjr (1768), gen. mjr (1776), gen. mjr (1791) gen. mjr (1806)