Marceli Piotr Erazm Rewieński (ur. 15 czerwca 1892 w Niżnym Nowogrodzie, zm. 1965 w Kanadzie) – podpułkownik saperów Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 15 czerwca 1892 w Niżnym Nowogrodzie, ówczesnej stolicy guberni niżnonowogrodzkiej, w rodzinie Henryka (ur. 1860), inżyniera, i Teresy z domu Schmidt po matce z Dziakońskich (ur. 1865). Był bratem Leona (1888–1958), Władysława (1890–1938), Józefa i Mariana.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. Wziął udział w wojnie z bolszewikami. W kwietniu 1920 roku został dowódcą XVII batalionu saperów. 30 lipca 1920 roku pod wsią Świrydy został ranny. W sierpniu powrócił do batalionu. 9 września 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w korpusie inżynierii i saperów, w „grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej”.