Carcharhinus isodon – gatunek dużej drapieżnej ryby chrzęstoszkieletowej z rodziny żarłaczowatych (Carcharhinidae).
Taksonomia i etymologia Rekin ten został po raz pierwszy opisany przez francuskiego zoologa Achille Valenciennesa w 1839 roku w publikacji Systematische Beschreibung der Plagiostomen autorstwa Johannesa Petera Müllera i Friedricha Gustava Jakoba Henle jako Carcharias (Aprionodon) isodon. Późniejsi autorzy przenieśli ten gatunek do rodzaju Carcharhinus. Holotypem (okazem typowym) był mierzący 63 centymetry długości młody samiec, wyłowiony najprawdopodobniej u wybrzeży Nowego Jorku. Osobnik ten otrzymał numer katalogowy MNHN 0000-1037 i trafił do zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu. Nazwa rodzajowa (z greki: κάρχαρος = karcharos – zaostrzony, ῥίς, ῥινός = rhinos – nos) odnosi się do kształtu pyska. Pochodzący z łaciny epitet gatunkowy isodon oznacza "równozębny, równy ząb" i nawiązuje do podobnej ilości zębów w szczęce, jak i żuchwie.
Filogenetyka i ewolucja W 1988 roku Leonard Compagno, opierając się na fenetycznych badaniach, umieścił C. isodon w grupie do której zaliczył również żarłacza czarnopłetwego (C. limbatus), C. brevipinna, C. amblyrhynchoides i C. leiodon. Mine Dosay-Abkulut w 2008 roku dzięki analizie rybosomalnego DNA wskazała, że C. isodon jest najbliżej spokrewniony z C.