Sięgnięto po rozwiązania zastosowane i przetestowane w modelu MB-1, ale jeszcze większy nacisk położono na maksymalne uproszczenie konstrukcji całego samolotu. W marcu 1936 roku rozpoczęto budowę prototypu, jednak z uwagi na niewielki potencjał produkcyjny firmy prace posuwały się powoli i ukończono je dopiero latem 1938 roku, dużo później niż w pozostałych wytwórniach biorących udział w projekcie F.5/34. Prototyp otrzymał cywilną rejestrację G-AEZD, jednak na kadłubie wymalowano tymczasowe oznakowanie B-M-B-1, przyznawane przed uzyskaniem świadectwa typu. Samolot przewieziono do bazy Royal Air Force station Harwell, gdzie 3 sierpnia 1938 roku dokonano jej oblotu. W dziewiczym locie za sterami siedział współwłaściciel wytwórni, Valentine Baker. Samolot charakteryzował się więcej niż zadowalającymi osiągami, ale w powietrzu zachowywał się niestabilnie. Aby wyeliminować to zjawisko powiększono ster kierunku i zamontowano niewielki statecznik pionowy. 10 listopada tego samego roku MB-2 przyleciał do Aeroplane and Armament Experimental Establishment, ośrodka doświadczalnego Royal Air Force znajdującego się w bazie Royal Air Force Station Martlesham Heath. Tam samolot przeszedł próby wojskowe, ich wstępne rezultaty wykazały, iż maszyna jest nadal niestabilna w powietrzu.