3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 126. lokatą w korpusie oficerów piechoty.
Dowódca 44 pułku piechoty Strzelców Kresowych w Równem. Zmarł 15 września 1924 roku w Równem, kilka dni po powrocie pułku z manewrówDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 109 z 14 października 1924 roku, s. 607, tu podano, że zmarł 14 września 1924 roku.. 19 września 1924 roku został pochowany w Cieszynie. Pułkownik Siwy był żonaty. Miał córkęNekrolog, „Polska Zbrojna” Nr 254 z 16 września 1924 roku, s. 5. Nekrolog, „Polska Zbrojna” Nr 256 z 18 września 1924 roku, s. 5..
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych „za czyny męstwa i odwagi wykazane w bojach toczonych w latach 1918–1921” – dwukrotnie Krzyż Zasługi Wojskowej (Austria) srebrny oraz brązowy Signum Laudis Medal Zasługi Wojskowej na czerwonej wstędze Krzyż Wojskowy Karola Odznaka za Służbę Wojskową Krzyż Jubileuszowy Wojskowy (Austro-Węgry) Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912-1913 Złoty Medal „Za Waleczność” (serbsko–chorwacko–słoweński) – 7 września 1923Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 66 z 16 października 1923 roku, s.