Kiedy zebrali wszystko, co im się wydawało cenne, podłożyli ogień pod budynki.
Pogańscy przybysze z pogardą odnosili się do chrześcijan, wzywając imion swoich bogów. Jeden z nich, Szwed Sidroc, wziął do niewoli Edmunda, jedenastoletniego chłopca, który uczył się w klasztorze. Edmund był rzekomo synem Cynewulfa, podobno wcześniej zabitego przez najeźdźców. W rzeczywistości był sierotą, przyprowadzonym do klasztoru. Sidroc przekazał go Rolfowi, jednemu z żołnierzy, każąc by go pilnował. W ten sposób Edmund uniknął śmierci w klasztorze. Rolf odprowadził chłopca do obozowiska Wikingów. Tam zajęła się nim Aslauga, wdowa po Ragnarze, królowa Normanów. Pod opieką królowej Edmund był bezpieczny. Powiedziała mu ona zresztą wprost, że był pierwszym oszczędzonym przez Wikingów Anglosasem. Poznał jej córkę, Windredę, która miała siedem lat. Kiedy Sidroc powrócił do obozu, również dbał o bezpieczeństwo chłopca. Po pewnym czasie chłopcu udało się uciec. Nie zapomniał jednak, że Sidroc uratował mu życie.