Zamek w Mariampolu – zamek typu palazzo in fortezza wybudowany w XVII w. przez Stanisława Jana Jabłonowskiego w Mariampolu.
Zamek posiadał baszty, wały i głębokie fosy. Fragmenty wałów istnieją do dziśMariampol – miasto pojednania.
Historia thumb|150 px|Budowniczy zamku St. J. Jabłonowski|lewo Klucz mariampolski Jan Stanisław Jabłonowski odziedziczył po śmierci ojca w 1702. Wzniesiona przez kasztelana krakowskiego siedziba była zapewne rezydencją w typie palazzo in fortezza, gdzie korpus mieszkalny został otoczony bastionowymi fortyfikacjami, częściowo ziemnymi, częściowo murowanymi.
Roman Aftanazy stwierdził, że „cech bardziej nowoczesnego pałacu” budowla nabrała w 1730 lub „może nieco później”, za sprawą średniego syna wojewody ruskiego — Jana Kajetana Jabłonowskiego, późniejszego wojewody bracławskiego, który ufundował w Mariampolu kościół i klasztor Kapucynów, gdzie został pochowany. W kaplicy zamkowej miały być pierwotnie przechowywane relikwie św. Wiktora, które otrzymał Jan Kajetan w 1740 od papieża Benedykta XIV, po śmierci magnata przeniesione do świątyni parafialnej w 1768.