Widoczne na zdjęciach fragmenty dekoracji wnętrz są trudne do datowania — z jednej strony, można je traktować jako klasycyzujące i stosunkowo późne, z drugiej połowy XVIII stulecia, z drugiej, owa „sala pamięci” czy „sala chwały” przywodzi na myśl zarówno koncepcje Jana Stanisława na mauzoleum w pałacu lwowskim, jak i projekty Gamerskiego dla Stanisława Herakliusza Lubomirskiego dla łazienek ujazdowskich czy pawilonu ogrodowego w Siekierkach.
Stopień przebudowy bramy prowadzącej do całego założenia uniemożliwia wysunięcie jakichkolwiek hipotez czy podjęcie analizy. Monumentalny wjazd, ujęty boniowaniem i pilastrami zapewne miał charakter nie tyle obronny, co reprezentacyjny.
Po fortyfikacji pozostały ruiny bramy północnej i wschodniej, fragmenty murów obronnych oraz park (2,26 ha), który w 2008 zyskał status parku dendrologicznego.
Obiekt został wpisany do Państwowego Rejestru Zabytków Nieruchomych Ukrainy pod numerem: 26-212-0040.
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pałace na Ukrainie Kategoria:Zamki i pałace Jabłonowskich herbu Prus III