Później został dowódcą baterii szkolnej Szkoły Podchorążych Artylerii w Rembertowie. 17 stycznia 1933 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W czerwcu 1933 został przeniesiony z Departamentu Artylerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie do 26 pułku artylerii lekkiej w Skierniewicach na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od listopada 1935 do września 1939 pełnił służbę w Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na stanowisku komendanta Szkoły Podoficerów Zawodowych Artylerii. W czasie kampanii wrześniowej był dowódcą Ośrodka Zapasowego Artylerii Lekkiej nr 4.
W nieznanych okolicznościach, po agresji ZSRR na Polskę (17 września 1939), dostał się do sowieckiej niewoli. 28 października 1939 przebywał w obozie jenieckim NKWD w Putywlu, z którego prawdopodobnie w listopadzie został przeniesiony do obozu w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego (lista nr 015/2). Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu i tam pogrzebany.