Doug Watkins, właśc. Douglas Watkins (ur. 2 marca 1934 w Detroit, zm. 5 lutego 1962 w Holbrook) – amerykański kontrabasista jazzowy.
Życiorys W wieku 22 lat wystąpił z Sonnym Rollinsem na jego płycie Saxophone Colossus. Następnie został członkiem oryginalnego składu zespołu Arta Blakeya Jazz Messengers. Po odejściu stamtąd wraz z Horace’em Silverem występował w zespole Silvera.
W 1958 wziął udział w europejskim tournée Donalda Byrda, podczas którego nagrał dwie płyty.
Zginął w wypadku drogowym. Prowadząc samochód zasnął na kierownicą i zderzył się z nadjeżdżającą ciężarówką. Jadący z nim muzycy Roland Hanna i Bill Hardman przeżyli.
Przyjacielem Watkinsa był inny wybitny kontrabasista Paul Chambers. Byli do siebie podobni i często uważano ich za kuzynów.
Watkins nagrał tylko dwie płyty jako lider. Na drugiej z nich, Soulnik zagrał na wiolonczeli, a na kontrabasie zastąpił go Herman Wright.
Dyskografia Jako lider Watkins at Large (Transition Records, 1956) Soulnik (New Jazz, 1960)
Jako muzyk sesyjny z Pepperem Adamsem Baritones and French Horns (1957) The Pepper-Knepper Quintet (MetroJazz, 1958) Critic's Choice (1957) 10 to 4 at the 5 Spot (Riverside, 1958)